27-08-13

Vervolg neus

Gisteren vroeg op post in ziekenhuis. Zoals gebruikelijk bij dit soort gelegenheden een paar uur moeten wachten. Rond halftwaalf met mijn cabrio-bed door de gangen geracet richting operatiezaal. Daar door de anesthesist van dienst (toevallig ook man met loopambities) in een droomloze slaap gebracht, bij gebrek aan "prins" om mij wakker te kussen dan maar wakker gemaakt door de verpleegster met 39 jaar dienst. Buiten alle verwachtingen voelde ik totaal geen pijn en dat heeft zich tot vandaag nog doorgezet. Heb nu een kleurloze pleister die ze in het stijfsel hebben gestoken als een dakje boven mijn neus staan, weer eens iets anders.

Nu proberen 14 dagen nergens tegen te stoten of ook geen onverwachtse klappen te incasseren. Dan zullen we zien of ik weer zo "onweerstaanbaar" ben als tevoren. Voor interpretatie vatbaar...

Wordt vervolgd

17:14 Gepost in Running | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.