05-01-14

Miel Pauwels

Heb je slechts 1 keer ontmoet. Het moet een drie-tal jaar geleden zijn, heel in de beginperiode dat ik ging lopen. Was met mijn oortjes in, in het bos gaan lopen. kwartiertje lopen, paar minuutjes stappen, terug een kwartiertje lopen. Ik was hem tijdens mijn tochtje al een paar keer tegengekomen, rustig doorstappend en genietend van een winterzonnetje. Telkens had hij mij vriendelijk toegeknikt.

Na het lopen ging ik in de nabijheid van mijn fiets, stretchen. Opeens stond hij naast mij en begon een praatje te maken. Hij zei dat ik op de juiste manier bezig was en dat hij het toch wel kon weten, vermits hij heel veel ervaring had. Hij had altijd gelopen, was overal ter wereld geweest door zijn "hobby" en had vele wedstrijden gewonnen. Dit alles vertelde hij niet op een pocherige manier, het was voor hem een normale conversatie, je hoorde dat zijn hart nog vol was van de sport. Na een poosje vervolgden we beiden onze weg, nadat hij mij nog veel succes in het lopen had toegewenst.

Thuis gekomen vertelde ik over mijn ontmoeting en zei al grappend erbij dat ik nu toch wel een fan had.

Pas vorig jaar ben ik te weten gekomen wie die onbekende was toen hij nog europees kampioen bij de veteranen werd en een Fin versloeg die een jaartje ouder was dan hijzelf. Het was de grote "Miel Pauwels" die mij toen complimenteerde.

Groot was toen ook gisteren mijn verbijstering te moeten lezen dat het hem helemaal niet goed gaat. De grote "K" heeft hem nu ook beet. De dokters kunnen hem nog opereren maar ze kunnen hem niet garanderen dat hij nog zal kunnen lopen. Het is genoeg geweest heeft hij beslist.

Hoe een kleine man zo groot kan zijn in zijn daden, denken en bescheidenheid.

In mijn hart blijf jij voor eeuwig kampioen.miel pauwels.png

11:52 Gepost in Running | Permalink | Commentaren (2)

Commentaren

Toevallig las ik vandaag een artikel over hem in de krant... Hij gaat nog trakteren met champagne aan al zijn vrienden en hij zegt: "liever door de voordeur vertrekken, dan stilletjes wegsluipen door de achterdeur" ik wou dat ik de interviewer was want met een Brugs accent zal deze zin vast prachtig geklonken hebben !

Gepost door: trees en stefaan | 05-01-14

Reageren op dit commentaar

Een speelkameraad van mijn mama, Mimi...
'k Begrijp 'm, met alle respect, maar 'k ben toch woordeloos...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 05-01-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.