20-11-14

Bezigheidstherapie.

Tijdens onze avondronde is Lewis niet altijd van de partij, het komt soms beter uit dat hij thuisblijft en wij onze routine alleen afwerken. In het begin was het een gejank van jewelste maar ondertussen heeft hij er zich mee verzoend dat hij niet overal meekan.

In dat geval moeten we wel zorgen dat er geen kranten of tijdschriften open en bloot liggen of tegen dat we thuiskomen hebben we enkel nog snippers om bijeen te vegen in plaats van leesvoer. Ook heeft hij in de beginperiode 2 brillen van mijn ventje helemaal kapot gebeten omdat ze op de salontafel waren blijven liggen. Ondertussen is het een routine geworden dat we vlug checken of er niks van waarde blijft liggen maar gisteren is het onheil dan toch geschied. Toen we naar buiten gingen maakte ik nog de opmerking dat Lewis nu toch echt wel wist wanneer hij eventjes alleen moest blijven en dat hij daar ook geen probleem meer van maakte. Had ik beter gezwegen of zoals wij zeggen het puntje van mijn tong afgebeten.

Op het moment dat ik de voordeur openmaakte zag ik eerst dit

smartphone3.jpg

en toen dit

smartphone2.jpg

en uiteindelijk dit

smartphone1.jpg

Gaat er jullie al een lichtje op ? Ja hij heeft zijn tanden gezet in een heel lekker brokje, mijn smartphone. Het moet bezigheidstherapie geweest zijn van de hoogste rang want om dit voor elkaar te krijgen.... Was helemaal niet content en dat is een understatement.

Ik ben ook niet de persoon die bij elk nieuw model een ander toestel koopt, hij is bijna 2 jaar oud maar het is een fantastisch ding en hij doet al wat ik ervan verlang. Was er echt kapot van maar ik kon hem met de hulp van mijn echtgenoot weer in elkaar steken en wonder boven wonder hij sloeg opnieuw aan. Pas toen ontdekten we dat Lewis in al zijn enthousiasme zelfs gebeld had naar een restaurantje waar we af en toe eens langs gaan. Toen kregen we de slappe lach omdat we ons voorstelden hoe de mevrouw aan de andere kant van de lijn niet zal geweten hebben wie ze daar als gesprekspartner had.

Mijn foontje is wel erg gehavend maar dankzij een tip van een kennis heb ik op het internet een backcover kunnen kopen voor een paar euro. Nu nog afwachten wanneer het geleverd wordt want het hoesje (bovenste foto) heb ik meer dan drie maand geleden besteld en pas een tiental dagen terug geleverd gekregen en nu reeds op sterven na dood.

Al bij al geen man overboord en nog eens een reden te meer om bij het verlaten van het huis nog eens goed te kijken dat er op de salontafel geen leuke attributen achterblijven.

17:42 Gepost in Lewis | Permalink | Commentaren (8)

Commentaren

Ik mag hier niet om lachen want dit is wel heel erg... 'smart' beestje om jullie zo te laten voelen dat hij niet tevreden is om alleen gelaten te worden. Hij dacht misschien dat jullie op restaurant waren...
geef hem maar een leeg kamertje als je hem achterlaat.
Grtjs.

Gepost door: lucretia | 20-11-14

Reageren op dit commentaar

Oei.. dat soort dingen deed Axel nou weer niet.. die had het veel te druk met blaffen als wij hem heel even alleen lieten. En dat stopte nóóit! als ie er zelf moe van werd ging ie over op een energiebespaar-modus.. waf-waf-waf...waf-waf-waf... na elke drie keer blaffen hield ie eventjes pauze.. om daarna weer door te gaan. Heb 'm nooit kunnen leren alleen thuis te blijven, dus ging ie gewoon overal mee naar toe. Tsja.. setters zijn gezelschapsdieren. :-/
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 20-11-14

Reageren op dit commentaar

Fantastisch verhaal, Mimi ! Sorry..., ik lach wel !
Misschien komt Sinterklaas langs mocht er toch iets écht stuk zijn...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 20-11-14

Reageren op dit commentaar

Ja, het begint echt duidelijk te worden, we mogen Lewis niet tonen waar we aan gehecht zijn ! De fopspenen van de kleintjes, de knuffels van de groteren en de smarts van de volwassenen...

Gepost door: Trees | 20-11-14

Reageren op dit commentaar

dat wordt dus extra goed rondkijken voor je nog eens weggaat en wat dat bellen betreft , hij zal waarschijnlijk honger gehad hebben :-)

Gepost door: merel | 20-11-14

Reageren op dit commentaar

Ai, dat is beslist geen goed nieuws Mieke, ik kan het me voorstellen dat je hondsdol was bij het zien van je gehavend exemplaar! Maar toch nog een leuk kantje: je lieverd heeft zelfs een tafeltje gereserveerd in jullie favoriet restaurant hihi.

Gepost door: gerdaYD | 21-11-14

Reageren op dit commentaar

Foei Lewis!!

Gepost door: Flavie | 22-11-14

Reageren op dit commentaar

oei in het vervolg tweemaal nakijken voor je de deur uitgaat. Lang geleden hadden wij een Basset Artesien die zette zijn tanden in de poten van de tafelstoelen als hij even alleen gelaten werd. Beet stukken uit het tapijt en scheurde de kranten in flarden!! Dan hebben we hem in het vervolg in de garage gedropt waar we een groot hok ( die in feite buiten moest staan ) gezet en daar was hij kalm. Maar anders was hij een héél lieve hond. :-)

Gepost door: magda | 22-11-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.