30-11-14

De soldaat/facteur en Rachel.

 

Het stuk 'De soldaat-facteur en Rachel' is door Arne Sierens geschreven in 1986. Mieke Dobbels en Sebastien Dewaele hebben de tekst naar hun hand gezet. Het zijn twee monologen die in het oorspronkelijk stuk naast elkaar verteld worden: Louis wordt verliefd op Hortense, Rachel wordt verliefd op François en de twee ontmoeten elkaar nooit. Maar Mieke en Sebastien hebben de verhalen aan elkaar verbonden: Rachel en Louis worden verliefd op elkaar . Dat voelde voor de acteurs natuurlijker aan om te spelen en het publiek voelt zich meer betrokken, verklaart Mieke de keuze. "De mensen volgen twee verhalen die elkaar heel even raken en dan opnieuw uit elkaar lopen. Je ziet de mensen vragen: Gaan die elkaar dan nooit meer zien? Dat is heel wreed maar dat werkt wel."
Ze vonden het ook belangrijk om over de oorlog van vandaag te vertellen en niet enkel over de oorlog van honderd jaar geleden.

soldaat.jpg

De hele vertelling wordt begeleid door een koor van 40 mensen. Het koor zal zingen, maar symboliseert ook de kracht die kan uitgaan van een groep: een groep van gelijkgezinden kan iemand een warm gevoel geven en beschermen, "zeker als je een leider kunt volgen die het goed bedoelt en die zegt: ik ga jullie helpen, ik ga jullie redden, ik ga ervoor zorgen dat jullie het beter krijgen dankzij mij," legt Mieke Dobbels uit .

soldaat2.jpg

 De koorleden zijn vrijwilligers. Ze zijn in totaal met 130, van wie er elke avond 40 komen zingen. Ze brengen onder meer 'I Didn't Raise My Boy to be a Soldier', een soldatennummer uit de Eerste Wereldoorlog, dan ook een vrolijk, frivool nummer 'Don't Touch My Tomatoes' en ook iets uit de Tweede Wereldoorlog.

 

De meeste voorstellingen worden gespeeld in een kerk, omdat het past bij een koor, maar een kerk is ook een uitgelezen plek om te herdenken.

soldaat3.jpg

Wij hebben er heel bewust voor gekozen om geen feelgood-stuk  te maken. Naar onze mening kan dat niet over een oorlog.", benadrukken Mieke Dobbels en Sebastien Dewaele. " Het stuk begint heel gezapig, je luistert naar een schone vertelling, schoon gezongen, in een schoon kader, want een kerk is toch iets aparts om in te spelen. Maar de sfeer wordt heel grimmig en slaat helemaal om. Het einde is subtiel en tegelijk een "slap in the face"."soldaat4.jpg

Bron : Cobra.

 

Deze voorstelling is heel speciaal, door de setting, door de manier van spelen, een verhaal verteld door 2 mensen die parallel hun verhaal op hun eigen manier naar voor brengen. maar daar houdt het niet op, ze worden begeleid, ondersteund door een koor en een handvol muzikanten. Allen zijn ze een deel van het geheel, de enen kunnen niet zonder de anderen want dan zou dit stuk niet meer zijn wat het is.

Ik ga hier uiteraard niks verklappen maar naar het eind toe is het ongelooflijk verrassend en vooral beklemmend. We hebben na de laatste zin eventjes niks kunnen zeggen, we zaten op onze stoel genageld maar dan is de ganse kerk in een spontaan, daverend en welverdiend applaus uitgebarsten.

Je moet het gezien hebben om ook de ganse bedoeling hierachter te snappen. dus voor wie het nog kan, rap zijn is de boodschap want het is bijna in alle locaties uitverkocht.

 

Commentaren

Je maakt me nieuwsgierig. IK zal eens zien of het hier dichtbij ook gespeeld wordt.

Gepost door: magda | 30-11-14

Reageren op dit commentaar

Dat lijkt me een erg interessante en bijzondere voorstelling. Ik heb er al een reportage van gezien op de tv. Mooie tip heb je ons gegeven.
Groetjes !

Gepost door: Fluwijn | 01-12-14

Reageren op dit commentaar

Hmm.. het zal een ervaring wezen, maar ik kan me er niet zo goed een voorstelling bij maken. :-)
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 01-12-14

Reageren op dit commentaar

Het is een stuk over WOI maar eigenlijk over alle oorlogen en ook een beetje over de Vlamingen. Gecompliceerd maar heel herkenbaar voor ons dan toch.

Gepost door: Mieke | 01-12-14

De commentaren zijn gesloten.