09-09-15

Oradour sur glane

1-vakantie Frankrijk 201527.jpg

Reeds vele jaren was het mijn wens het dorp Oradour sur glane te gaan bezoeken op de terugweg van onze reis. Dit kleine dorpje ten noordoosten van Limoges waar op 10 juni 1944 een waanzinnige moordpartij plaatsvindt door de Waffen SS, nazis van het zuiverste soort. Daar we dit jaar met de auto op reis waren hebben we beslist op de terugweg een tussenstop in te lassen en nog een nachtje onderweg op hotel te overnachten. De volgende ochtend waren we op een redelijk uur op weg maar toen we in Oradour aankwamen was er al veel volk op de been. Er was echter een tegenslag, Lewis mocht niet mee. Toen heeft mijn man beslist om met Lewis te gaan wandelen zodat ik de plaats toch kon bezoeken. Eerst kom je bij de Village Martyr een mooi sober gedenkteken voor de martelaren waarna je via een trap naar beneden het bezoekerscentrum binnenkomt. Daar kan je eventueel een film gaan bekijken maar ik wou het bezoek nu ook niet langer maken voor de achterblijvers. Nadien ga je door een ondergrondse tunnel zoals zo vaak in een station te zien is. (foto hieronder) Hier voelde ik me reeds beklemd.

1-vakantie Frankrijk 201529.jpg

Kom je weer boven uit die tunnel, dan sta je in het volle zonlicht en bevind je je aan de ingang van het oude dorp. Onwezenlijk en een beetje verloren, een akelig gevoel.

1-vakantie Frankrijk 201530.jpg

Alle tekst schuingedrukt komt uit Wikipedia. Foto's van de militairen komen ook van het net evenals het restant van de klok.

Het bloedbad van Oradour-sur-Glane vond plaats op 10 juni 1944 in de Franse plaats Oradour-sur-Glane. Het dorp werd die dag door het eerste regiment 'Der Führer' van de 2. SS-Panzer-Division Das Reich ingesloten en uiteindelijk verwoest. Bij deze overval werden 642 mensen vermoord. Slechts zes personen overleefden het  bloedbad

1-vakantie Frankrijk 201528.jpg

Het legeronderdeel stond onder bevel van generaal Lammerding, majoor Diekmann, kapitein Kahn en luitenant Heinz Barth. Ook zouden Elzasser soldaten deel hebben uitgemaakt van deze divisie. Deze Franse soldaten zouden gedwongen zijn om deel uit te maken van Lammerdings elitetroepen.

1-vakantie Frankrijk 201531.jpg

Waarschijnlijk was het bloedbad een wraakactie. Als aanleiding wordt wel de actie genoemd van het Franse verzet op 8 juni 1944. Toen werd in Saint-Junien, een plaatsje nabij Oradour, een spoorbrug opgeblazen. Hierbij werden twee Duitse soldaten gedood, waaronder SS-Sturmbannführer Helmut Kämpfe, die een persoonlijke vriend was van majoor Diekmann, onder wiens bevel het regiment stond dat de massamoord in Oradour pleegde.

1-vakantie Frankrijk 201532.jpg

De operatie vond plaats op zaterdag na 12.00 uur. De Duitse majoor Diekmann bracht alles in paraatheid om richting Oradour te gaan. Zijn colonne arriveerde om 13.30 uur in Oradour. Binnen een half uur was het gehele dorp omsingeld en alle in- en uitgangen en toegangswegen werden afgesloten. Diekmann richtte een boerderij, die tussen Oradour en het dorpje Bordes lag, in als commandopost. Het in der haast bedachte plan bleek koel en efficiënt. Als reden voor de overval werd een routinematige identiteitscontrole opgegeven, waartoe alle inwoners zich op het marktplein moesten verzamelen. Daarna werden mannen en vrouwen gescheiden. Rond 16.00 uur begon de executie met een ontploffing in het kerkgebouw waar de vrouwen en kinderen zich verzameld hadden.

oradour3.jpg

Dit is wat er overblijft van de klok van de kerk.

1-vakantie Frankrijk 201534.jpg

Op 12 januari 1953, drie jaar na het afsluiten van het onderzoek, begon voor de militaire rechtbank te Bordeaux het proces tegen 21 beklaagden waaronder de reeds in 1951, voor het Bloedbad van Tulle ter dood veroordeelde Lammerding. Deze verbleef echter in Düsseldorf en ondanks herhaalde aanvragen werd hij niet uitgeleverd. Ook Heinz Barth stond terecht samen met veertien zogenaamde Malgré-Nous (Fransen uit de Elzas die tijdens de Duitse bezetting na de annexatie in het Duitse Rijk vanaf 1942 onder dwang ingelijfd waren bij de Wehrmacht of de SS). Slechts een van hen ging vrijwillig in dienst. In eerste instantie voorzag de Franse wet op oorlogsmisdaden echter niet in de mogelijke vervolging van landgenoten. Slechts na een bezoek van de Franse president Vincent Auriol aan Oradour in 1947 werd op 15 september 1948 door de Assemblée Nationale een wet goedgekeurd die voorzag in een groepsverantwoordelijkheid voor oorlogsmisdaden, in zoverre deze groep tijdens de Processen van Neurenberg als criminele organisatie erkend was. Dit was het geval voor de SS.

In eerste instantie vochten de advocaten van de Elzassers, onder wie de stafhouder van de balie van Straatsburg en oud-gedeporteerde Mr.Schrechenberg de rechtsgeldigheid van de vervolging op basis van de wet van 1948 aan maar zonder succes. Tijdens de daaropvolgende verhoren ontkenden op een na alle beklaagden hun betrokkenheid bij het bloedbad. Maar nog tijdens het proces op 27 januari wordt de wet van 1948 na hevige debatten in het parlement afgeschaft. De voorzitter van de rechtbank besloot echter dat het proces tegen de beschuldigden zou worden voortgezet op basis van de individuele verantwoordelijkheid van de beklaagden.

Het vonnis viel in de nacht van 12 op 13 februari 1953. Van de Duitse beklaagden werd sergeant Lenz ter dood veroordeeld. Een enkele die zijn afwezigheid tijdens het bloedbad kon bewijzen werd vrijgesproken. De anderen kregen straffen van tien tot twaalf jaar dwangarbeid. De Malgré-Nous kregen straffen van vijf tot twaalf jaar dwangarbeid of vijf tot acht jaar gevangenis. Alleen de Waffen-SS vrijwilliger werd ter dood veroordeeld voor landverraad.

Het vonnis zorgde meteen voor protest in de hele Elzas, en parlementslid Pierre Pflimlin, verkozene uit de streek, stuurde een spoedtelegram naar René Pleven, de minister van Defensie, met de vraag tot onmiddellijke opschorting van de straffen tegen de dertien Elzassers. De minister wees de vraag af, maar liet weten dat een wetsvoorstel tot amnestie bij hoogdringendheid kon behandeld worden. Al op 17 februari 1953 werd een voorstel daartoe ingediend, door leden van alle politieke partijen behalve de communistische, en op 19 februari 1953 werd de wet met 319 stemmen tegen 211 goedgekeurd. In de ochtend van de 21e werden de dertien al vrijgelaten en waarna zij terugkeerden naar hun families in de Elzas. De vijf Duitsers zagen hun straffen verminderd worden en kwamen enkele maanden later reeds vrij. De twee doodstraffen werden in september 1954 omgezet in levenslang. De bij verstek veroordeelden bleven geheel buiten schot.

Toen dit in Oradour bekend werd, stuurde de burgemeester de onderscheiding Légion d'honneur terug die het dorp na 1945 van de regering had ontvangen. Gedurende de zeventien jaren die volgden verbrak Oradour alle betrekkingen met de overheid en ook weigerde men om de resten van de slachtoffers bij te laten zetten in het monument dat door de Staat zou worden opgericht.

1-vakantie Frankrijk 201533.jpg

De inwoners werden door dit proces en de gevolgen ervan een tweede keer vermoord. Hoed af voor de reactie van de burgemeester die de regering jaren genegeerd heeft. Heironder zie je de 2 mannen die het bevel gegeven hebben om een gans dorp uit te moorden en volledig in brand te steken. Als je het dorp bezoekt voel je de aanwezigheid van al het verdriet dat daar voorbij gekomen is.

 

oradour.jpgoradour2.jpg

16:02 Gepost in Blog, Mensen, Reizen | Permalink | Commentaren (11)

Commentaren

Heel interessant om te lezen, en je foto's ondersteunen het mooi hoor.

Gepost door: Edward McDunn | 09-09-15

Reageren op dit commentaar

Fantastische actie van die burgemeester!!
Gruwelijke zaken inderdaad.. had er nog nooit van gehoord eerlijk gezegd.. maar zo zijn er nog veel meer dingen natuurlijk.. er hebben zich zóveel afschuwelijke zaken afgespeeld tijdens die laatste wereldoorlog ook.

Jammer dat Lewis er niet in mocht.. maar daar heb ik al heel veel ervaring mee. Onze honden konden vaak wel even alleen in de auto blijven.. maar dan moest het niet warm zijn natuurlijk. Soms deden we net als jullie.. degene met de meeste interesse ging, de ander bleef buiten met de hond.
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 09-09-15

Reageren op dit commentaar

Nooit meer oorlog, Mimi...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 09-09-15

Reageren op dit commentaar

Ik ken het verhaal maar bezocht het stadje nog niet. Ooit wel eens, om de ene of andere reden wil ik het gewoon eens zien. Kan best geloven dat het een serieuze indruk achterlaat :-(

Gepost door: bea | 09-09-15

Reageren op dit commentaar

Zoiets indrukwekkends en daar nog nooit van gehoord, vreemd...

Gepost door: Trees | 09-09-15

Reageren op dit commentaar

Een uiterst moeilijk log om er ook maar één zinnige commentaar op te geven... hier wordt je gewoonweg héél stil van...
Goed van jou om dit op het internet te plaatsen, het zet beslist aan het denken, zeker met alle leed dat vandaag overal ter wereld nog steeds heerst.

Gepost door: gerdaYD | 10-09-15

Reageren op dit commentaar

een bijzonder indrukwekkend logje Mieke..

het is goed om de aandacht op deze gruweldaden te vestigen..

ik vraag me af, hoe zoiets mogelijk was...

zonder te vergeten welke ellende de huidige wereld kent

Gepost door: willy | 10-09-15

Reageren op dit commentaar

Ik had al weet van dit dorp en er een filmpje van gezien. Het is zo onwezenlijk dat het niet te bevatten valt. Hoe wreed kunnen mensen zijn!

Gepost door: magda | 10-09-15

Reageren op dit commentaar

Heel indrukwekkend

Gepost door: Merel | 10-09-15

Reageren op dit commentaar

om stil van te worden dit monument

Gepost door: pieterbie | 11-09-15

Reageren op dit commentaar

Indrukwekkend...

Gepost door: Flavie | 14-09-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.