03-11-15

Avondliedeke.

't Is goed in 't eigen hert te kijken
Nog even vóór het slapen gaan
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hert heb zeer gedaan;


Of ik geen ogen heb doen schreien,
Geen weemoed op een wezen lei;
Of ik aan liefdeloze mensen
Een woordeke van liefde zei.


En vind ik in het huis mijns herten,
Dat ik één droefenis genas,
Dat ik mijn armen heb gewonden
Rondom één hoofd dat eenzaam was,
Dan voel ik, op mijn jonge lippen,


Die goedheid lijk een avond-zoen.
't Is goed in 't eigen hert te kijken
En zó z'n ogen toe te doen.

Gedicht : Alice Nahon.

Toen ik Lewis een paar dagen terug onverwachts tijdens zijn avondritueel fotografeerde, moest ik aan dit gedicht denken. De meesten onder ons geboren in de jaren 50 en misschien ook wel 60 zullen dit gedicht zeker moeten hebben memoriseren in de eerste jaren van de middelbare school.

Als jong meisje vond ik het heel romantisch en ik heb het jaren zomaar voor de vuist weg kunnen declameren.

Lewis heeft een avondritueel en dat is als wij beiden eindelijk eventjes gaan zitten om wat tv te kijken of om over de voorbije dag te praten dan gaat hij altijd in de 1-zit gaan liggen, hij schudt de kussentjes op en legt zich op zijn rug te genieten. Hem daar zo weerloos en vol vertrouwen zien liggen deed mij aan dit gedicht denken, want hij hoeft 's avonds niet in eigen hert te kijken want sowieso heeft hij niemand iets misdaan, zijn liefde voor ons is onvoorwaardelijk en puur.

Lewis avondritueel.png

 

15:19 Gepost in Blog, cultuur, Lewis | Permalink | Commentaren (8)

Commentaren

Een mooi gedicht van Alice hoor. Lewis kan met een gerust "hert"de slaap der onschuldigen gaan slapen hoor.

Gepost door: Edward McDunn | 03-11-15

Reageren op dit commentaar

Ik ken het helemaal niet.. op onze scholen hoefden we maar bijzonder weinig gedichten uit het hoofd te leren.. eigenlijk niet ééntje. Hoewel het 'Boerke Naas' van Guido Gezelle me wel bijhangt als zijnde klassikaal opgedreund.. maar dat vonden we alleen maar een heel grappig gedichtje natuurlijk hè hehe.
Kan me wel heel goed voorstellen als je zó'n gedichtje als dit mooitje van Alice Nahon uit je hoofd kent, het je door het hoofd schiet bij zo'n onschuldig tafereeltje. :-) Hondjes die graag op de rug liggen schijnen een goed gezond hartje te hebben.. is mij ooit verteld aangezien Axel dat ook altijd héél graag deed. :-)
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 03-11-15

Reageren op dit commentaar

'k Ken alleen nog 't begin, Mimi...
Mocht iedereen dat nu eens doen...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 03-11-15

Reageren op dit commentaar

wellicht haar bekendste gedicht Mieke...

maar daar zal Lewis wel niet wakker van liggen..

groeten

Gepost door: willy | 03-11-15

Reageren op dit commentaar

Wie van ons kent dat gedicht niet .....

Gepost door: Merel | 03-11-15

Reageren op dit commentaar

Ik kende het gedicht wel, mijn moeder heeft het veel voor mij gedeclameerd, ze was daar heel goed in, net als in het zingen van mooie ballades. Het zijn herinneringen die men nooit ofte nimmer vergeet hé net zoals jij het hierboven aangeeft.
Jouw lieve hond deed je daar dus ook aan denken bij zijn avondritueel... knappe bewerking met die hartjes er bij!

Gepost door: gerdaYD | 04-11-15

Reageren op dit commentaar

als dat geen hondenleven is !
wat een zalige positie om een tukje te doen zeg ! helemaal in de kussens weggezonken ...
zo schattig !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Gepost door: dini | 04-11-15

Reageren op dit commentaar

leuk hé dat hondjes rituelen hebben.
het zijn ergens wel routinebeesten.
Onze Vinyl is momenteel niet te doen, nadat hij mijn vrouw en ik een week heeft moeten missen, wijkt hij niet meer van onze zijde.

Gepost door: pieterbie | 11-11-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.