07-11-15

Vallen en opstaan.

Je kan niet zeggen dat ik niet verwittigd was, al 2 weken zei mijn ventje te pas en te onpas dat ik niet langs het park mocht wegrijden als ik boodschappen deed. Heb dan ook goed geluisterd en telkens de grote baan genomen maar gisteren sloeg het noodlot toe. Ik was weer eens verstrooid en voor ik het wist reed ik de verkeerde kant op met alle gevolgen vandien.

vallen2.jpg

De bladeren in het park waren netjes opgeveegd of weggeblazen maar net als je het park uitkomt en probeert via het voetpad het fietspad op te rijden was er één groot bladerdek.

vallen 3.jpg

Stom natuurlijk maar op het laatste moment ging ik op mijn rem staan en natuurlijk gleed mijn achterwiel onder mij weg met als gevolg Mieke tegen de vlakte tussen de natte pap, bril (leesbril) die zoals gewoonlijk in mijn haar zit ergens de lucht in en achter mij gekatapulteerd.

vallen.jpg

Er kwamen drie dames het fietspad opgereden en die waren er gelijk bij om mij terug recht te helpen, had het eerste moment heel veel pijn in mijn schouder en vreesde reeds voor een breuk. Toen kwam er ook al een "heer" die zijn auto aan de overkant had laten staan de baan oversteken om te vragen of alles ok was.(zo zie je zo ook niet zo vaak meer). Na de eerste schrik besloot ik om mijn weg te vervolgen en toch eerst die boodschappen te doen met een vuile jas en vieze broek, maar wie maalt daar nu om. Toen ik terug thuis kwam had mijn man een voorgevoel dat er iets gebeurd was en ik had natuurlijk weer geen gsm bij (want moest toch niet ver weg).

Had mij gelukkig niet erg verwond, een pijntje links en rechts en zo ging de dag voorbij

 Maar deze morgen bij het opstaan was ik zo stijf als een plank, al mijn gewrichten doen pijn, maar ben overtuigd dat dit binnen een paar dagen voorbij zal zijn.

vallen4.jpg

Volgende keer grote baan en de kortere weg door het park houden voor als het bladvrij en droog is.

14:17 Gepost in Blog, Fietsen | Permalink | Commentaren (14)

Commentaren

Dat is natuurlijk wel even schrikken, die bladeren zijn echt spekglad hoor. Gelukkig dat het redelijk goed is afgelopen.

Gepost door: Edward McDunn | 07-11-15

Reageren op dit commentaar

Oeps..., da's keihard, Mimi. Stijf en blauw (blauwer, blauwst). Pfff...
Mocht je hulp nodig hebben, weet dat ik er ben.
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 07-11-15

Reageren op dit commentaar

het kan de beste overkomen Mieke

beterschap gewenst

Gepost door: willy | 07-11-15

Reageren op dit commentaar

Ja ja.. het is zó gebeurd hè.. en dan krijgen al je spieren even een klap! Had ik ook hoor toen ik viel nadat ik door m'n enkel klapte.. de volgende dag alles stijf en pijnlijk. Maar dat gaat gelukkig wel heel snel weer over inderdaad.. al maar goed dat je niks brak.. dan ben je langer de pineut!
Ik weet nog dat Axel een keer op een zebrapad een tikkie kreeg van een auto die gewoon doorreed terwijl wij allang op het zebrapad liepen.. ben me door geschrokken! Maar die hond liep naar huis of er niks gebeurd was.. Maar de volgende ochtend..! ook helemaal stijf hoor! Na z'n middagwandelingetje ( beetje rustig aan natuurlijk) was ie alweer redelijk soepel toen.
Beterschap Mieke!
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 07-11-15

Reageren op dit commentaar

Dood geschrokken dus.. niet door geschrokken haha!

Gepost door: mizzD | 07-11-15

Kan er mij iets bij voorstellen ;-) Weten dat het niet aangeraden is maar met de gedachten ergens anders en lap... Best dat je er geen breuken aan overhield, hopelijk ben je ook snel van de tijfheid verlost.
Ik vind je best moedig Mieke. Ik had na zo'n smakkerd (en vuile kleren) zeker geen boodschappen meer gedaan :-)

Gepost door: bea | 07-11-15

Reageren op dit commentaar

Oei daar ben ik ook zo bang van om uit te glijdne op natte bladeren. Op mijn stoep en rond mijn huis veeg ik de bladeren regelmatig weg.Ik ben er ooit eens over geslipt en gevallen maar gelukkig niets gebroken enekele stijf en vol blauwe plekken.Ik hoop voor jou dat het enkel bij blauwe plekken en wat stijfheid blijft!

Gepost door: magda | 07-11-15

Reageren op dit commentaar

altijd gevaarlijk die bladeren op een nat wegdek. Hoop dat de pijn vlug weg is , al bij al valt het nog mee

Gepost door: merel | 07-11-15

Reageren op dit commentaar

Ai Mieke, dat is heel wat minder nieuws! Wat een smak heb je gedaan, geen wonder dat je pijn had en nu zo stijf als een plank bent! Gelukkig zijn er nog mensen die er even de tijd voor nemen je overeind te helpen, dat is in de tegenwoordige IK-maatschappij niet evident!
Je lieve man had er een voorgevoel van, wat zijn jullie toch perfect op elkaar afgesteld... Volgende keer zijn raad opvolgen hé en zeker je mobieltje meenemen, hoe kort de afstand ook is die je afleggen moet!
Hopelijk hou je er geen blijvende letsels van over en zal het allemaal snel tot het verleden behoren, STERKTE!

Gepost door: gerdaYD | 08-11-15

Reageren op dit commentaar

Ai!! Gelukkig niet te erg gevallen!

Gepost door: Flavie | 09-11-15

Reageren op dit commentaar

ja zeg ! amai !
pas maar goed op hé Mieke

Gepost door: dini | 10-11-15

Reageren op dit commentaar

Da's een nadeel van de herfst, Omimieke. De afgevallen bladeren maken alles wat glibberig, zeker als de ondergrond nat is.
Gelukkig viel het allemaal nogal mee.
Groetjes !

Gepost door: Fluwijn | 10-11-15

Reageren op dit commentaar

het is inderdaad heel gevaarlijk.
Ik ging gisteren slippen in een bocht op de weg naar het station, maar kwam gelukkig niet ten val. Kon mijn evenwicht bewaren.
Gelukkig kwam je er met wat blauwe plekken van af, precies.

Gepost door: pieterbie | 11-11-15

Reageren op dit commentaar

O, jee, daar mag ik niet aan denken... Maar euh, hier moet ik het vaak ook eerst ervaren voor ik het geloof. Al meermaals een glad wegdek van dicht gezien na verwittiging van Stefaan...

Gepost door: Trees | 11-11-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.