18-02-15

Seafront.

Zo zijn wij gisteren met Milo naar Seafront geweest. Museum in de brede zin waar ook kinderen het leuk vinden, er is veel te zien en je kan ook zelf bvb meebieden op de visveiling, boten in een sas via sluizen laten varen, en zo kom je te weten of je geslaagd bent voor je examen van sluiswachter (wat oma trouwens niet was, het was me te technisch).

1-2015-02-171.jpg

De vismijn met de vele korven met verschillende soorten vis, de vissers die de vis kuisten en de veiling van verse vis en schaaldieren.

4-2015-02-17.JPG

Prachtige waarheidsgetrouwe op schaal gemaakte schepen.

1-2015-02-172.jpg

Mijn mannen vonden het leuk om zich in gekke poses te laten fotograferen.

17-02-15

Pure nostalgie.

Vandaag met kleinzoon Milo het "Seafront museum" in Zeebrugge bezocht. Op een speelse manier word je ondergedompeld in de wereld van de visserij, visvangst, het vissersleven, vismijn enz. Er wordt ook een stuk voorbehouden voor WOI, met de 100-jarige viering vind je dit nu overal, het bezoeken van een duikboot en het lichtschip "De Westhinder". Hierover later allemaal meer.

Wat we daar ook tegenkwamen is zon, zee en strand en daarmee verbonden een stukje nostalgie.

Met de tram naar het strand, ijsjes eten en boules de Berlin. En bij het zien van de kist hiervan kwam het volgende verhaaltje bij ons algemeen bekend bij mij op, of het nu een volkslegende, een mopje of een waar gebeurd verhaal is, het blijft leuk.

nostalgie.png

Daarom wil ik het hier nog eens vertellen voor degenen die het niet kennen. Een jongentje loopt over het strand met zijn plateau met boules de Berlin op de schouder luid roepend om zijn waar te verkopen "boules de Berlin", "boules de Berlin". Op een bepaald moment struikelt hij en al zijn boules vallen in het zand. Zonder te verpinken raapt hij ze allemaal weer op, stapelt ze terug op zijn plateau, plateau op de schouder en hij roept "zandwiches", "zandwiches".

Grappig toch.

nostalgie2.png

16-02-15

Vergankelijkheid.

Zes weken terug was de amarillys een forse knol met een paar blaadjes van een tweetal cm. Ondertussen stond er hier reeds een veertien dagen één van de bloemen te bloeien dat het een lieve lust was. Bloem nummer twee is hier ook al uitgekomen en toont zich nu ook van haar mooiste kant maar jammer genoeg begint de eerste bloem uitgebloeid te raken en hangt hij er nu zo'n beetje lusteloos bij.

Jammer toch en zo wijst de natuur ons soms in sneltempo op de vergankelijkheid der dingen.

ama.png

15:22 Gepost in Blog, natuur | Permalink | Commentaren (11)