29-08-15

Tussendoortje met een Begin.

Gisteren waren er hier op de grote steenweg vlakbij opnames voor een nieuwe Vlaamse film. De crew had toestemming gekregen om het provinciehuis als uitvalsbasis te gebruiken. Iedereen liep hier de ganse dag in en uit, cameramensen, scriptgirls, schmink, catering , kostumering en uiteraard ook de acteurs.

In de late namiddag zat er een acteur gezellig te babbelen op mijn tuinmuurtje en toen heb ik mijn stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of hij met mij op de foto wou. Hij heeft geen moment geaarzeld, was uiterst sympathiek, maakte nog wat grapjes en ik natuurlijk heel blij.

peter 2.jpg

Mochten jullie hem niet herkennen met zijn baardgroei, er zit een hint in de titel.

28-08-15

Dichtbij beginnen.

montclar.jpg

Het domein waar wij kamperen ligt aan de voet van een klimmetje naar het dorpje Montclar waar de camping ook toebehoort. Een dorpje met 178 inwoners zoals er in Frankrijk zoveel zijn.

montclar2.jpg

montclar3.jpg

montclar4.jpg

Eerst kwamen we langs eindeloze wijngaarden, de druiven zijn praktisch klaar om geplukt te worden, ze hangen in dichte trossen aan de ranken. We kwamen om de hoek en konden het dorp zien liggen bovenop de berg.

montclar8.jpg

Na nog wat klimwerk langs rustige paadjes in de zinderende zon kwamen we al vlug het 1ste huis tegen.

montclar5.jpg

Helemaal boven was een klein dorpje met een kerk(hoe kan het ook anders ) als middelpunt.

 

montclar6.jpg

montclar7.jpg

montclar10.jpg

Op de terugweg hield Lewis het echter voor bezien, de wandeling in de hitte vond hij op een bepaald moment meer dan voldoende dat we nog een eindje moesten dalen zag hij niet meer zitten en hij heeft zich dan ook heel demonstratief neergelegd zodat er niks anders opzat dan hem een eindje te dragen. Slimme hond.

montclar9.jpg

Na deze mooie wandeling, hadden we ons avondeten zeker verdiend, een heerlijke camenbert in de oven met heerlijk brood en frietjes vergezeld van een lekker rosé wijntje uit de streek.

camenbert.JPG

Voor degenen die ook alles zien, het drankje links was niet de rosé maar ons aperitiefje, Ricard. Maar daar ze nergens ter wereld onze cultuur van eten machtig zijn kwam de maaltijd natuurlijk ook hier weer veel te vroeg zodat we ons aperitief nog niet uit hadden. Geen probleem hoor voor ons, we hebben alles de baas gekunnen.

En jullie mogen gerust zijn, we hebben geslapen als roosjes in ons bedje met dubbele harde matras, hoofdkussentjes en dekbed, we sliepen in een sterrenhotel.

 

27-08-15

Naar onze bestemming

Vooraleer ik jullie meeneem op onze tweede dag kan ik het niet nalaten om het dessert dat we de avond voordien geserveerd kregen hier te plaatsen. Voor de zoetebekjes onder jullie wordt het lipjes aflikken.

paddestoel.jpg

De tweede dag vertrokken we niet te vroeg want we hadden nog een 350km te gaan. Het weer was daar nog niet beter geworden, nog steeds miezerige regen maar we trokken ons daar niks van aan, er werd beterschap beloofd.

Al vlug passeerden we opnieuw een prachtig bouwwerk, het viaduct van Millau, heb hier foto's proberen door de voorruit van de auto te nemen en al bij al lijken ze toch nog geslaagd.

tarn1.png

tarn2.png

Het Viaduct van Millau (Frans: Viaduc de Millau) is een meervoudige tuiconstructie over de rivier de Tarn, in de gemeentes Millau en Creissels in het departement Aveyron in Frankrijk. Het viaduct, op 14 december 2004 geopend door de toenmalige president Jacques Chirac, is de hoogste brug ter wereld (in constructiehoogte).

Het viaduct draagt de autosnelweg A75/E11 (La Méridienne). De weg verbindt Clermont-Ferrand in het noorden met Béziers en Montpellier in het zuiden. Vóór de aanleg van het viaduct moest al het verkeer van Parijs naar Perpignan door Millau heen, of een omweg nemen naar het oosten via Lyon, 912 of 850 km (autosnelwegen A6 en A7) of naar het westen via de A20

Bron : Wikipedia.

Een 100-tal km voor onze bestemming zijn we autostrade afgereden teneinde te kunnen tanken want het volgende tankstation op de autostrade was iets te ver weg om comfortabel verder te rijden. Naast het tankstation was een supermarkt gevestigd waar ik zo'n driehoekige broodjes met ham en kaas ging halen en iets om te drinken voor ons laatste stukje. Je zag zowel aan de prijs van de benzine als aan die van de mondvoorraad dat je de autostrade verlaten had. Ondertussen zagen we de meter van de temperatuur gestaag omhoog gaan. Gelukkig maar stel je voor dat je de gans tijd de meteo in de gaten gehouden hebt en er op het laatste moment slecht weer aankomt.

Maar nee hoor, rond 13 uur kwamen we op onze camping aan waar we meteen een mooi stukje grond toegewezen kregen

camping1.png

Een plekje 's morgens in de zon en in de namiddag lekker in de schaduw.

camping2.png

Anderhalf uur later stond onze tent op, was ons bedje gespreid en konden we al genieten van een fris drankje voor onze tent.

camping3.png