19-06-15

Libertyville youth orchestra.

In de prachtige St. Gilliskerk te Brugge was er vorige week een muziekuitvoering van het Libertyville youth orchestra.

1-Onlangs bijgewerkt65.jpg

De leden van dit orkest zijn jongens en meisjes tussen de 14 en de 17 jaar die in Libertyville (USA) school lopen en deel uitmaken van een orkest van strijkers aangevuld met 1 klarinet, 1 dwarsfluit en 1 drumstel. Op de 2000 leerlingen die in dit college les volgen zijn er 160 die in een orkest spelen.

sint gillis.png

 

 

 

 

 Ze worden begeleid en gedirigeerd door een rijzige, grijzende dirigent die met heel veel schwung het jonge geweld in bedwang houdt. We werden getrakteerd op muziek van Ravel, Gerschwin, Bernstein en zelfs van Mozart, waar 1 van de violisten een prachtige aria uit "La nozze di Figaro" bracht. Een 17-jarige sopraan met een dijk van een stem.

sint gillis2.png

We werden verblijd met een zeer gevarieerd programma, dat veel te vlug voorbij was. Dus als dat niet genoeg zegt over de kwaliteit dan weet ik het niet meer.

25-05-15

If.

Als... hoe vaak denken we niet, als ik op dat moment nu dat gedaan had, hoe zou alles dan verlopen zijn, als ik de lotto win, wat zou ik er dan mee doen en ga zo maar door.

Wij Bruggelingen hebben daar een heerlijk gezegde over :" a me tante wieltjes get, ze was een oto en kosten met heur rieën"

(vertaling : Als mijn tante wielen had dan was ze een auto en kon ik met haar rijden") .Wat zoveel wil zeggen als wens geen dingen die toch niet uitkomen of gedane zaken nemen geen keer. Wees tevreden met wat je hebt.

Roger Whittaker, een Britse zanger die nu reeds tientallen jaren in duitsland woont en werkt had daar een prachtig lied over.

I don't believe in IF anymore, it's an illusion.

https://youtu.be/-Lx8c3-djc8

Gelijk had hij al was één van zijn grootste successen 'If I were a rich man" de titelsong uit de musical "Fiddler on the roof".

roger.jpg

 

 

13:38 Gepost in Blog, Mensen, Muziek | Permalink | Commentaren (9)

05-03-15

We shall overcome

Voorstelling, gemaakt door Wim Opbrouck en kompanen, die zoals zovele nu, het voorbije jaar en de komende 2 jaar over "De Groote Oorlog". Ik weet het, we worden overweldigd door herdenkingen, herinneringen, goed, minder goed en zoals die waarover het hier nu gaat "subliem, excellent, de top". Er zijn geen superlatieven genoeg om deze voorstelling te bejubelen.

Het decor, de Brugse Stadsschouwburg, een locatie die altijd een sfeer van melancholie, sereniteit en waardigheid opwekt, weergeeft.

1-2015-03-05.jpg

Het decor zelf, een zilveren doek achter de vier hoofrolspelers. (zie hierboven onder rechts).

Hoofdrolspelers, dit keer geen toneelspelers maar muzikanten pur sang. Mensen die een verhaal te vertellen hebben met hun instrumenten en hun stemmen, die vaak het mooiste instrument van alles lijkt.

Een rollercoaster van emoties, in gesproken en gezongen woorden gevangen. Oudere en meer moderne nummers gaande over "Ballad of the soldiers wife" , "In the army now", "Politiek" tot "We shall overcome".

Nummers van John Lennon, Bram Vermeulen, PJ Harvey, Dylan enz. Sommigen al bekender dan de andere maar allen met een nagelnieuw arrangement. De muzikanten zijn super in hun gebied. Ze leven voor en door hun spel en brengen de ganse zaal op een sublieme manier in vervoering. Het is ook de bedoeling dat het publiek meezingt en dat is voor de vertolkers geen enkel probleem, iedereen waagt zich aan de samenzang.

weshall5.jpg

De vier uitvoerders, Wim Opbrouck, Axl Peleman, Ron Reuman en Roeland Vandemoortele, die heel verschillend zijn en wonderlijk een prachtig geheel vormen. De stemmen van Wim, Roeland en Axl doen je luisteren met de mond open, terwijl de ene zingt, praat de andere er rustig tussendoor, ofwel zingen ze samen, zelfs a capella en ook dat is wondermooi. Ik kan hier nog lang over uitweiden maar ik heb maar één goeie raad, probeer nog kaarten voor die voorstelling vast te krijgen. weshall3.jpgweshall 4.jpgweshall1.jpgweshall2.jpg